Polecane strony:
A A A

ERIOCEREUS (Berg.) Ricc.

Podobnie jak w poprzednim rodzaju, nazwa bota­niczna pochodzi od greckiego: erion — szczecina, włosy, a więc oznacza cereusy posiadające szczeciniaste wło­sy (dotyczy rurki kwiatowej i zalążni). Rosną płożąco lub wspinają się. Mają krzewiące się pędy o kilku że­brach. Kwiaty nocne, duże, lejkowate. Opisano 9 ga­tunków, z których Eriocereus jusbertii jest doskonałą podkładką pod kaktusy kuliste. Występują w Argen­tynie, Brazylii, Paragwaju i Urugwaju.