Polecane strony:
A A A

EPIPHY LLU M Haw.

Nazwa pochodzenia greckiego: epi — nad, na; oraz phyllon — liść. Oznacza rośliny o pędach podobnych do liści. Są to tzw. epifity (ta nazwa jest również po- chodzenia greckiego: epi — nad, na; phyton — roślina), czyli rośliny żyjące nad ziemią (np. na drzewach). Są to epifity krzewiące się, o cienkich i wąskich pędach. W warunkach mieszkaniowych rosną stosunkowo do­brze, a szczególnie ich hybrydy, zwane popularnie fylo-kaktusami (Phyllocactus — poprzednia nazwa Epiphyl­lum). Kwitną w dzień i w nocy. Znanych jest ponad 20 czystych gatunków, poza tym wiele pięknych hy­brydów. W warunkach naturalnych występują na olbrzymim obszarze krajów latynoamerykańskich, Ame­ryki Środkowej, aż po wyspę Trynidad. Czyste gatunki mają w zasadzie tylko znaczenie bo­taniczne, gdyż uprawiane są przeważnie hybrydy o przepięknych, różnobarwnych kwiatach. W uprawie nie są trudne, lubią ziemię próchniczną, kwaśną, bez do­datku gliny. Wiosną i latem należy je obficie podle­wać i zraszać możliwie jak najczęściej. Zimą podlewa­nie ograniczamy, ale ziemia nie może całkowicie prze­schnąć. W czasie wegetacji należy je często nawozić. Latem trzymamy je w miejscu widnym, ale nie na pełnym słońcu, zimą również w widnym, przy tempe­raturze 10—12°C. Rozmnażamy je z nasion lub sadzo­nek sporządzonych z górnej części pędu. Przy robieniu sadzonek pędy ścinamy klinowato, skośnie do środka.